Dichter bij huis - Poet at home

....             De autobot waarin ze zaten was geen gewone doordeweekse autobot die men gebruikte om naar het werk te gaan of om te gaan shoppen in het weekend. Het was een kunstwerkje van Edmond Foster.  Van buitenaf zou je misschien als enige opmerking kunnen geven dat hij iets groter uitviel dan vele van de voertuigen die men heden ten dage tegenkwam. Hij had een perfecte verhouding lengte ten opzichte van zijn gewicht en stroomlijn, waardoor hij al heel wat sneller bewoog dan het gewone vervoermiddel. Onder de motorkap had onze fysicus ook wat kleine veranderingen aangebracht die het vermogen van zijn vervoermiddel verdubbelde. Het was zijn enige hobby. Het pimpen van auto’s en opdrijven van hun mogelijkheden. Hij had binnenin de cabine allerlei snufjes ingebouwd. Van stereo-installatie tot een bar met koeling voor de champagne. Zelfs een systeem die alle camera’s en radars kon opsporen en probeerde te ontwijken. Edmond Fos...

https://youtu.be/jpwgPsVPOyc Mijn oudste zoon over DFT-Codes. Zie  Stem hier voor Kurt. Bedankt

Ria en ik zijn blij om te laten weten dat onze oudste zoon, Kurt, genomineerd is voor de EOS-pipet 2016, de bekroning voor de meest beloftevolle jonge wetenschapper. Met de link hieronder kan je het artikel van EOS (partner van Scientific American) lezen en kan je voor hem stemmen. Alvast bedankt ook in naam van Kurt http://eoswetenschap.eu/artikel/op-weg-naar-een-gouden-standaard Alvast bedankt ook in naam van Kurt

49             ‘Jack! Wat een verrassing. Mijn God, ik dacht dat je dood was. Men vertelde me dat je aan je verwondingen bezweken was. Schat, wat ben ik blij…’ haar stem stokte toen hij zijn Glock 22 op haar richtte. ‘Wat doe je nu, Jack?’ Ze was verwonderd dat hij bij haar was geraakt. Ze had ondertussen al drie maal op de alarmknop onder haar bureau geduwd om haar veiligheidsmensen op te  roepen. Normaal gezien konden ze ieder moment de deur platlopen en Jack overmeesteren. Maar ze wachtte tevergeefs! Niemand kwam en het bleef stil.             Jack zag haar verbleken en glimlachte. ‘Senator Angela White… “De Witte Engel”, geef toe, niet echt origineel. Mag ik je uitnodigen, Senator White voor een glaasje,’ en hij wees met zijn pistool naar de bar in haar bureau. ‘Voor mij een Chivas…een Original, als je dat hebt, ik denk dat ik iets te vieren he...

To look behind over my shoulder, To see the temporary in the pictures, The flowers and the breakdowns, Forgetting how beautiful, how bad, Too far in the past, The sight is losing ground, The heart so sensitive and weary; Love, the child on his way, No seed the sower spills, The breath hard and sultry, The mouth embraces the lips And scrutinizes and tastes, Eating lips with a strawberry round. How close the ground has come, Days, nights too short, All the roads and dreaming fields, To reflect on, to muse And missing things; To bed down in an arch and curvature, To blow on the little hairs around the bellybutton And the small fluff within Planted, a plan more or less And never evermore so tender. The regret about the impermanence of everything Softly tucked in at night with an eiderdown Of sleep and oblivion Coming out of a little box of the pharmacist Around the corner; Without words and s...

Over de schouder te kijken, Het tijdelijke in de beelden zien, De bloemen en het bezwijken, Vergeten hoe mooi, hoe erg, Te ver in het verleden, Ook het zicht moet wijken, Het hart zo week en moe; De liefde, het kind op weg, Geen zaad verspilt de zaaier, De adem hard en zwoel, De mond omvat de lippen En doorgrond en proeft, Eet lippen met aardbei rond. Nader is de grond gekomen, Dagen, nachten veel te kort, Alle wegen, velden dromen, Overpeinzen, mijmeren En dingen missen; In kromming en welving aanliggen, De kleine haartjes rond de navel Blazen en het pluisje binnenin Geplant, gepland of min of meer En nooit meer zo teder meegemaakt. De spijt om vergankelijkheid die ’s avonds met een deken dons Van slaap en vergetelheid Uit een doosje van de apotheker op de hoek Wordt zachtjes toegedekt; Zonder woorden stil, Enkel maar kijken naar de ogen, Nu pas de kraaienpootjes zien, een lach sluimert nog op h...

This is the last and sixteenth poem in the collection 'Under the Wings of the Raven' In rank the full collection of poems are: 1. Night 2. The Shadows 3. In the Dark 4. A Macabre Dance 5. An Hour Past Midnight 6. Field of Marble 7. The Horseman of the Night 8. A way out of the Night 9. One of the Walking Dead 10. Skeletons Skinned 11. But Sleep...not yet!!! 12. Camera Obscura 13. Werewolf 14. The Quiet after the Storm 15. Lost Soul 16. My last poem This is my last poem, A swan song of only black notes, As always, I’m writing with poisonous thorns And my dark, dark blood, Now more than ever with the end so near. There is no heaven, only a dooming hell, Filled with the obligatory devils and demons, Burning flames, with a consuming fire, Eating away the leftovers of hope in me. I’m crying too late the greedy tears of repentance, Upon the road of my easy intentions, I’m crying my words on a whirlpool of wind, A grandiloque...