zondag 6 december 2015

Het vagevuur der mensheid

















Het blijkt dat alle gunsten zijn uitgedeeld,
we doen niet meer aan vriendendiensten,
we volgen pas als we gevolgd worden,
liken met de klik van een knop en niet meer,

we schieten elkaar af
gemaskerd en in de anonimiteit,
we hebben al de huisjes van seks en godsdienst
ontmanteld en in het laaiende vuur gezet
terwijl we terug in de gloeiende as
andere optrekken,

net zo onbespreekbaar,
net zo ondoordringbaar,

hoe gaat het, jij sterveling
zeg ik tegen mijn  spiegelbeeld,
S T E R V E L I N G, roep ik,
je woorden zullen zonder twijfel verwelken,

vandaag zal ik enkel gal en vuur spuwen,
er zijn geen rozen meer te vinden zonder doornen,
enkel de zwarte gaten van depressie,
doodsbloemen die mijn energie en hoop opslorpen,

ik slaap de schoonheidsslaap der vergetelheid,
droom mezelf een andere wereld
vol van zijn eigen nachtmerries
waar ik van in paniek wakker schiet
om mij terug te vinden op deze aarde:

het vagevuur der mensheid.

© Rudi J.P. Lejaeghere
05/12/2015



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen